Κάντε τα καλύτερα αποστάγματα να προκύψουν
Φωτογραφία από τον χρήστη Uzunov Rostislav στο Pexels
Πρόσφατα μιλούσα με μία φίλη, η οποία είχε βιώσει μία πολύ μεγάλη απογοήτευση, που της την προκάλεσε η κρυφή σχέση του άντρα της, με την καλύτερή της φίλη. Παντρεμένη από τα 18 της και στα 44 τώρα, μητέρα δύο παιδιών, ευτυχώς ενηλίκων πλέον, ένιωσε το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια της. Αυτή η περίπτωση με έβαλε στη διαδικασία να σκεφτώ τις εναλλακτικές που είχε και να της πω τη γνώμη μου. Σίγουρα οι επιλογές της ήταν, είτε να διαλυθεί ψυχολογικά και να καταστρέψει την υπόλοιπη ζωή της, είτε να σηκωθεί από αυτή την μεγάλη ψυχολογική πτώση που είχε και να πάει παρακάτω. Παράλληλα όμως, μου έδωσε την έμπνευση για να σκεφτώ, πώς μπορούμε να ξεχωρίζουμε τα "αποστάγματα" της ζωής μας, τα οποία την κάνουν πιο όμορφη, αλλά και μας δίνουν την ώθηση να πάμε παρακάτω. Και η έμπνευση αυτή, με έκανε να της το θέσω λίγο διαφορετικά.
Με την κουβέντα μας, καταλάβε πως καταρχήν, μία διαρκής εσωτερική αναζήτηση, μας βοηθάει να ξεχωρίσουμε τις καλές κι εποικοδομητικές σκέψεις, από τις σκέψεις που καταλαμβάνουν χωρίς λόγο, χώρο στο μυαλό μας. Αυτός ο διαχωρισμός, μπορεί ν' αποτελέσει την αφετηρία μίας γενικότερης "απόσταξης" για τη ζωή μας. Μίας απόσταξης, που θα διαχωρίσει όλους όσους έχουν να δώσουν και να πάρουν ουσιαστικά στοιχεία από εμάς, τα οποία θα κάνουν τη ζωή αμφότερων καλύτερη. Φυσικά και το πρώτο που θα πρέπει να κάνουμε, είναι μία αυτοκριτική με θάρρος, έτσι ώστε να κατανοήσουμε αν και πού φταίμε σε μία περίπτωση όπως η παραπάνω. Με τον τρόπο αυτό, δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για να μην ξανακάνουμε ανάλογα λάθη. Μαθαίνουμε όπως λέμε από τα λάθη μας. Από εκεί και πέρα, αυτούς και αυτά που μας κάνουν ζημιά, θα πρέπει να τους και να τα "ξεσκονίζουμε" από το μυαλό μας. Όσο μεγάλα "απορρίμματα" και αν είναι.
Φωτογραφία από τον χρήστη Stijn Dijkstra στο Pexels
Τα "αποστάγματα", μπορούμε να τα κάνουμε να προκύπτουν σε σταθερή βάση και σε κάθε περίπτωση στη ζωή μας. Στο τι θα σκεφτούμε, στο τι θα πούμε, στο πώς θα το πούμε, στο πώς θα λειτουργήσουμε, σε ό,τι κάνουμε. Μία ουσιαστική κουβέντα, αποτελεί ένα "απόσταγμα" πολλών που μπορούμε να πούμε χωρίς ουσία. Ένα ουσιαστικό άγγιγμα σε κάποιον που αγαπάμε, αποτελεί "απόσταγμα" πολλών ανούσιων αγγιγμάτων προς το άτομο αυτό, τα οποία δεν προσφέρουν τίποτα σε καμία από τις δύο πλευρές. Μία ουσιαστική ημέρα στη δουλειά μας, χωρίς χαμένο χρόνο σε ανούσιες σκέψεις, αλλά και ενέργειες, δημιουργεί ένα "απόσταγμα" μίας καλής ημέρας στη ζωή μας. Ένας πωλητής για παράδειγμα, μέχρι να βρει έναν πελάτη για να του πουλήσει, θα μιλήσει με πολλούς υποψηφίους. Ο πελάτης θα είναι το "απόσταγμα" που θα επιβραβεύσει την προσπάθειά του. Και πιο σημαντικό είναι, ότι αυτό το "απόσταγμα", δημιουργεί ντοπαμίνη, η οποία ως γνωστόν, είναι η ορμόνη που μας ωθεί προς νέες επιτυχίες. Παράλληλα δημιουργούνται ενδορφίνες, που αποτελούν τις ορμόνες οι οποίες ανακαλούν παλιές επιτυχίες κι επίσης μας ωθούν προς νέες.
Μπαίνοντας σε μία διαδικασία, να σκεφτόμαστε με αυτή τη λογική, μπορούμε να κάνουμε τα πάντα πιο ελκυστικά. Να βλέπουμε την κάθε ενέργεια μας από διαφορετική οπτική γωνία. Έτσι μαγειρεύουμε μεταφορικά αλλά και ουσιαστικά, χρησιμοποιώντας τα σωστά υλικά στις σωστές αναλογίες και βάζοντας τα στη συνταγή με ιδιαίτερη προσοχή και φροντίδα, αλλά και παρακολουθώντας την εξέλιξη μέχρι το προϊόν μας να ολοκληρωθεί. Που στη θέση του προϊόντος, μπορεί να είναι μία σχέση, μία επιτυχημένη επαγγελματική καριέρα, ακόμα όμως κι ένα φαγητό που θα μαγειρέψουμε.
Μπορούμε σε καθημερινή βάση ανακαλύπτουμε τα αποστάγματά μας. Η διύλιση τους κάνει το παζλ της ζωής μας πολύ πιο όμορφο.
Φωτογραφία από τον χρήστη Wesley Carvalho στο Pexels
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου