Στοχάζομαι: ένα ρήμα της Ελληνικής γλώσσας σε αχρηστία
Υπάρχουν πολλές λέξεις της γλώσσας μας που μετά τις μεγάλες και τρανές μεταρρυθμίσεις της Παιδείας έχουν πάψει να χρησιμοποιούνται καθώς οι πολιτικές αυτές επί τόσες δεκαετίες έχουν ευνουχίσει τους Έλληνες από το όργανο της σκέψης.
Το μυαλό.
Το ισχυρότερο εργαλείο του ανθρώπου το οποίο καθώς οι Έλληνες της εποχής μας, έχουν θέσει σε παροπλισμό διότι το αντιλαμβάνονται ως μέσο διεκπεραίωσης των καθημερινών υποχρεώσεων, έχει αρχίσει να πέφτει σε... "εθνική άνοια".
Η δεύτερη βασικότατη λειτουργία αυτού του εργαλείου πέρα από τη διεκπεραίωση υποχρεώσεων, ήταν και παραμένει (εν αχρηστία) ο στοχασμός.
Είναι εκείνο το "χειρόφρενο" που τραβάς εν μέσω θυέλλης και δύνασαι να ξεφύγεις από τα προβλήματα της καθημερινότητας ανοίγοντας το μαγικό παράθυρο της προοπτικής στο φανταστικό κόσμο της σκέψης.
Είναι αυτό το "χειρόφρενο" που φαίνεται πως χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι και έλυναν από τότε προβλήματα που η ανθρωπότητα μετά την επικράτηση του σκοταδισμού, αδυνατεί ακόμη να λύσει.
Έλεγε λόγου χάρη ο Ηράκλειτος. "Δεν μπορείς να μπεις στο ίδιο ποτάμι δυο φορές..."
Τι ήταν αυτός ο στοχασμός; Γιατί έτρωγε το χρόνο του ο Ηράκλειτος να στοχάζεται τέτοια;
"Δεν μπορείς να μπεις στο ίδιο ποτάμι δύο φορές" γιατί τα νερά αλλάζουν διαρκώς άρα δεν πρόκειται για το ίδιο ποτάμι...
Πόσα μπορεί να γράψει κάποιος για αυτή ακριβώς τη φράση και να αναλύσει; Χιλιάδες λέξεις.
Το θέμα είναι βέβαια, το να κάνεις τον κάθε στοχασμό χρηστικό εργαλείο για την καθημερινότητα.
Αλλά για να μετατρέψεις το στοχασμό σε κάτι τέτοιο, θα πρέπει πρώτα να ξεκινήσεις να στοχάζεσαι. Και δεν είναι ίδιο το "στοχάζομαι" με το ρήμα "σκέπτομαι".
Γιατί αλλιώς δεν θα υπήρχε η λέξη.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου