Ήρεμος; Μα πώς;
Φωτογραφία από τον χρήστη Ibadah Mimpi στο Pexels
Οι περισσότεροι φίλοι και συγγενείς με ρωτάνε "Μα πώς είναι δυνατόν να είσαι τόσο ήρεμος;". Η ηρεμία δεν είναι στο DNA μας, ούτε επίκτητη. Η ηρεμία χτίζεται. Είναι ένα "άγαλμα" του οποίου ο γλύπτης είναι ο καθένας για τον εαυτό του. Και αυτό το άγαλμα, με όνομα "Ηρεμία", σμιλεύεται εκατοστό προς εκατοστό. Λεπτό με το λεπτό. Ώρα με την ώρα. Μέρα με τη μέρα. Μήνα με το μήνα. Χρόνο με το χρόνο. Για μία ζωή. Και κάθε φορά που γυρίζουμε και κοιτάζουμε το άγαλμά μας, είναι όλο και πιο όμορφο.
Είχαμε την τύχη με τον αδελφό μου, να έχουμε έναν Πατέρα, ο οποίος αποτελούσε την επιτομή της ηρεμίας. Τίποτε δεν είναι τυχαίο.. Οι βάσεις κάπως μπαίνουν. Μπορεί να καταλάβαμε, αφού άφησε το μάταιο τούτο κόσμο, τι πρέσβευε και τουλάχιστον έχουμε αποκωδικοποιήσει το μεγαλύτερο μέρος του σκεπτικού του.
Φωτογραφία από τον χρήστη Juan Pablo Serrano Arenas στο Pexels
Προσωπικά, για να μην εκφέρω γνώμη για τον έτερο Christof και μου τα "χώσει" στα σχόλια, κατέβηκα μία με δύο "ταχύτητες" πιο κάτω, όσον αφορά στο στρες, μετά την επιφοίτηση που μου έδωσε μία ψυχή, η οποία θα ζει για πάντα μέσα μου. Αυτή του Πατέρα μας.
Άρχισα να παρατηρώ τους γύρω μου, τους ιλιγγιώδεις ρυθμούς με τους οποίους κινούνται, προκειμένου να φτάσουν ουσιαστικά στα όριά τους και η επόμενη μέρα να τους φορτώνει τον εγκέφαλο με περισσότερα δεδομένα, με τη φιλοδοξία να "κάψει" κάποια εγκεφαλικά κύτταρα.. Και κάπως έτσι σκάνε εγκεφαλικά, εμφράγματα, αλλά και συμπτώματα όπως τα αυτοάνοσα, η κατάθλιψη και ό,τι τραβάει η καρδιά σας.. Όρεξη να έχει κανείς να το "κάψει" και κάτι θα τον βρει... Φτου φτου, μακριά απ' όλους...
Φωτογραφία από τον χρήστη Nathan Cowley στο Pexels
Αν όμως πραγματικά δεν θέλουμε να συμβεί σ' εμάς, τι θα πρέπει να κάνουμε;
Καταρχήν, να ηρεμήσουμε και να διαχωρίσουμε την ήρα από το στάρι. Τι πραγματικά είναι σημαντικό και τι δεν είναι; Κάνουμε άραγε σχεδιασμό της κάθε μέρας που ακολουθεί, ή απλά περιμένουμε τι θα μας συμβεί; Και δεν αναφέρομαι στα στάνταρ - σπίτι, δουλειά, παιδιά - αλλά σε πιο ουσιώδη πράγματα. Στο να αναλύσουμε τη μέρα μας και να τη ζήσουμε νοητικά, πριν αυτή να "γεννηθεί". Με αυτό τον τρόπο θα έχουμε μία στρατηγική στο μυαλό μας κι ενδεχομένως να απορρίψουμε κάποιες ενέργειες που απλά μας τρώνε χρόνο.
Αν πάλι όλα όσα έχουμε, κάθε μέρα, είναι τόσο ουσιαστικά και δεν τα προλαβαίνουμε, τότε κάτι δεν κάνουμε καλά κι έχουμε σοβαρό θέμα με τη διαχείριση του χρόνου μας.
Φωτογραφία από τον χρήστη Guilherme Rossi στο Pexels
Θα πει κανείς, "οι υποχρεώσεις τρέχουν, πρέπει να τις καλύψω". Ναι, σύμφωνοι, αλλά αφού δεν ζεις βρε αδελφέ, κάθεσαι κάτω ποτέ να εξετάσεις τις εναλλακτικές; Να δεις αν κάτι μπορεί ν' αλλάξει; Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι η απογοήτευση, έχει κάνει πολύ καλά τη δουλειά της σε μερικούς ανθρώπους.
Η λύση είναι πολλές φορές μπροστά στα μάτια μας και δεν τη βλέπουμε. Χρειάζεται στρατηγική, αφού καταγράψουμε τι πραγματικά θέλουμε, τι μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό, τα πλεονεκτήματά μας.
Και για να μπορούμε να βάλουμε το μυαλό μας σε λειτουργία επανεκκίνησης, χρειάζεται και χώρο και χρόνο. Να βγάλουμε από μέσα του άχρηστες σκέψεις και ν' αρχίσουμε να τις αντικαθιστούμε με ιδέες κι έμπνευση.
Η λύση δεν είναι να είμαστε σ' ένα μόνιμο ζεν. Ο εγκέφαλός μας όμως χρειάζεται κι εκτόνωση. Κι εδώ έρχεται το "Γιατί συνειδητά την Κυριακή";
Την Κυριακή προσωπικά, ξυπνάω χωρίς ξυπνητήρι, συνήθως ξυπνάω νωρίς και κινούμαι χαλαρά και χωρίς πρόγραμμα. Ότι προκύψει δηλαδή. Φυσικά έχω φροντίσει να προετοιμάσω από την προηγούμενη τα βασικά, όπως το τι θα φάω, πιθανές επαφές, για να συναντηθώ με συγγενείς ή φίλους και ό,τι άλλο χρειάζεται να έχω σχεδιάσει, έτσι ώστε την Κυριακή να μην σκέφτομαι, με αποτέλεσμα απλά να εκτελώ με νηφαλιότητα και να νιώθω πραγματικά χαλαρός.
Αρκεί βέβαια να μην εργάζομαι την Κυριακή.. Η αργία ή το ρεπό, όπως κι αν το λένε, είναι ο απαραίτητος χρόνος που χρειάζεται το μυαλό μας, για να καθαρίσει και να "φορτίσει" με καλή διάθεση και ιδέες.
Δείτε το λίγο διαφορετικά, όσοι δεν το έχετε δει ήδη και θα με θυμηθείτε.
Φωτογραφία από τον χρήστη Sharon McCutcheon στο Pexels
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου