Τα τέσσερα κλειδιά του παραδείσου
Τέσσερα πράγματα είναι τα σημαντικότερα στη ζωή έλεγε κάποιος κάποτε: Τα ταξίδια, τα βιβλία, η μουσική και ο έρωτας. Πέμπτο έβαζε σαν υστερόγραφο πάντα το ποδόσφαιρο βέβαια αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Πραγματικά πάντως ως προς τα τέσσερα πρώτα είχε απόλυτο δίκιο: Είναι τρόπον τινά τα κλειδιά του παραδείσου.
Ειδικά όμως τα ταξίδια είναι εκείνα που αλλάζουν τον άνθρωπο.
Ζώντας στο εξωτερικό για περίπου επτά χρόνια ένιωσα για πρώτη φορά στη ζωή μου πώς είναι να μην έχεις ταυτότητα. Στην ουσία δηλαδή το πώς να νιώθεις πως δεν σε ξέρουν και η παρουσία σου δεν έχει καμία απολύτως σημασία για κανέναν.
Ελευθερία...
Από τα παιδικά μας χρόνια υπάρχει μία και μόνο διδαχή που όλος ο περίγυρος προσπαθεί να μας περάσει με το στανιό. Να γίνουμε "κάποιοι"...
Για ποιόν αλήθεια;
Η ίδια μας η ύπαρξη βρίσκει την επιβεβαίωσή της πάντα με σημείο αναφοράς τους άλλους.
Όμως...
Αν κάποια στιγμή βρεθεί ο άνθρωπος εκτός πλαισίου αναγνωρισιμότητας, τότε αντιλαμβάνεται πως όλα όσα τον καθορίζουν, στην ουσία είναι εκείνα στα οποία επένδυσε. Τα όσα έχουν σημασία πραγματική δηλαδή.
Κι αν αυτά δεν ετεροκαθορίζονται μπορεί πραγματικά να υπάρξει ελεύθερος και χαρούμενος. Αν δηλαδή η γνώμη των άλλων δεν τον αφορά, αλλά ζει με σημείο αναφοράς μόνο τον καθρέφτη.
Πώς μπορεί να το πετύχει αυτό;
Μα με τα βιβλία...
Είναι το δεύτερο στοιχείο κατά σειρά που ανέφερε ο φίλος. Μετά τα ταξίδια, η πραγματικά ουσιαστική μόρφωση είναι εκείνη που δίνει πρόσωπο στα πράγματα στον καθένα από εμάς.
Πριν από χρόνια κάποιος άλλος σε ένα νησί εν μέσω μιας φοβερής καταιγίδας έλεγε το εξής απίθανο: "Βλέπεις τι έρχεται; Αυτό είναι σημάδι για όσους δεν επενδύσουν στο πνεύμα τους".
Αμπελοφιλοσοφία;
Δεν ξέρω. Εκείνο που γνωρίζω όμως είναι πως τα βιβλία έγιναν η ασπίδα στην οποία έκανε γκελ πριν πέσει επάνω μου η κρίση που ακολούθησε από το 2008 και μετά.
Και η μουσική;
Μα κάθε καλή ταινία θέλει κι ένα καλό σάουντρακ και η αρμονία είναι μία από τις βασικότερες παραμέτρους που κάνουν τον άνθρωπο να πατά στα πόδια του στέρεα. Έχετε βρεθεί ποτέ σε τέτοιο θόρυβο που να σας κάνει να χάνετε την ψυχραιμία σας; Ε, το αντίθετο αυτού είναι η αρμονία.
Κι ο έρωτας;
Ο έρωτας είναι η κοινή συνισταμένη όλων αυτών καθώς από εκεί πηγάζουν όλα κι εκεί καταλήγουν: "Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον" (Απόστολος Παύλος προς Κορινθίους επιστολή)...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου