Ατολμία και καθυστέρηση. Δύο αχώριστες φίλες.

Είναι και οι δύο θηλυκού γένους. Αποτελούν δύο από τους ισχυρότερους εχθρούς του χρόνου. 

Η ατολμία, που "ταΐζει" την καθυστέρηση, είναι ο εσω-γενής παράγοντας, αυτός δηλαδή που προέρχεται αποκλειστικά από εμάς. Το αποτέλεσμα, η καθυστέρηση, είναι το καλύτερο "προϊόν" που παράγει η ατολμία μας και φυσικά η ανασφάλεια που νιώθουμε. Εάν το να μην τολμάμε, είναι ένα κλασικό χαρακτηριστικό μας, τότε τα χρόνια που θα χάσουμε άσκοπα, στην πορεία της ζωής μας θα είναι πολλά και φυσικά πολύτιμα.

Ας δούμε πρώτα, από που προέρχεται η ατολμία μας.

Το να μην αποφασίζω εύκολα να κάνω κάτι, ενδεχομένως να οφείλεται στο ότι ο εγκέφαλός μου δεν έχει εκπαιδευτεί γι' αυτό. Δηλαδή ουσιαστικά ότι δεν ασχολήθηκε κανείς ποτέ σοβαρά μαζί μου, για να με μάθει ότι η τόλμη δεν είναι ούτε εχθρός μου, αλλά ούτε φυσικά και απειλεί τη ζωή μου.

Φωτογραφία από τον χρήστη Marcelo Issa στο Pexels

Το να τολμάει κανείς, αποτελεί αρετή, αρκεί να ξέρει που βαδίζει.

Κι εδώ προκύπτει μια άλλη, πολύ δυνατή φιλική σχέση. Η τόλμη με την αυτοπεποίθηση. Αχώριστο ζευγάρι που εγγυάται την επιτυχία. Όποιος είναι τολμηρός, αλλά δεν έχει καλλιεργήσει την αυτοπεποίθηση, την οποία θ' αναλύσουμε σε επόμενο άρθρο, παίζει με τη φωτιά. Το πιθανότερο είναι ο τολμών κατά τύχη, να φάει τα μούτρα του.. Και κάθε φορά που θα συμβαίνει αυτό, θα είναι σαν να κάνει μία ένεση ντοπαμίνης στην ατολμία.

Άρα, το συμπέρασμα είναι ότι τολμάω, μόνο αν ξέρω που πάω - να δείτε που αυτό θα γίνει τίτλος τραγουδιού κάποτε.. Το θετικό αποτέλεσμα που επιφέρει κάθε φορά η σχέση  της αυτοπεποίθησης με την τόλμη, δημιουργεί ισχυρούς χαρακτήρες, επιτυχημένους ανθρώπους και κατ' επέκταση μία ζωή, γεμάτη με ομορφιά. Όμορφες στιγμές, που παράγουν όμορφα συναισθήματα και αυτά με τη σειρά τους παράγουν όμορφες αναμνήσεις.

Από εδώ προκύπτει και η ανάγκη της γνώσης σε κάθε περίπτωση. Δεν πρέπει να ζούμε κατά τύχη. Πρέπει να ελέγχουμε το "γκάζι", το "φρένο" και το "τιμόνι'" της ζωής μας, που θα μας κρατήσουν στη "λεωφόρο" της επιτυχίας και της ευτυχίας. Αν αφήσουμε τα πράγματα στην τύχη τους, είτε θα έχουμε σταθερή αποτυχία, είτε θα φοβόμαστε να δράσουμε.

Προφανώς λοιπόν είναι αναγκαίο το να εκπαιδεύουμε διαρκώς το μυαλό μας, έτσι ώστε να δίνει τις σωστές εντολές στο σώμα μας, την κατάλληλη στιγμή, προκειμένου να επέλθει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Και ακόμα και στην περίπτωση μίας αποτυχίας, η οποία μπορεί να είναι μία "μεταλλαγμένη" ατυχία, όσο περισσότερο θα έχουμε δουλέψει σοβαρά με την καλλιέργεια του μυαλού μας, τόσο πιο εύκολο θα είναι να δούμε την ατυχία/αποτυχία με πολύ θετικό μάτι και να μας δημιουργήσει την επόμενη φορά, ακόμα μεγαλύτερη διάθεση, για να δράσουμε με το σωστό τρόπο και τη μέθοδο που ενδείκνυται.

Μαθαίνω για να τολμάω. Νομός που θα πρέπει να είναι χαραγμένος με ανεξίτηλο μελάνι στο μυαλό μας.

Facebook: Διαχείριση Χρόνου / by Christof

Φωτογραφία από τον χρήστη theformfitness στο Pexels