Ακοή: Μια δυνατότητα που πρέπει να γίνει ικανότητα
Όταν προ ετών έφυγε ξαφνικά από τον εδώ κόσμο ο πατέρας μου, όπως οι περισσότεροι έτσι και εγώ μετά το αρχικό σοκ, άρχισα να θυμάμαι τις καλύτερες του στιγμές, αλλά κυρίως τις ατάκες που συνήθιζε να λέει.
Μία από αυτές ήταν το "ότι πεις εσύ για να έχουμε ειρήνη"...
Μέχρι να καταλάβω πότε γεννήθηκα, ενηλικιώθηκα, έγινα μεσήλικας και πριν το πάρω χαμπάρι θα οδεύω προς την τρίτη ηλικία (αν προλάβω), ο άνθρωπος αυτός είχε ήδη φύγει αφήνοντας πίσω του μια σχολή σκέψης μέσα από μία μόνο ατάκα.
"Ότι πεις εσύ για να έχουμε ειρήνη"...
Μου πήρε αρκετό καιρό να κατανοήσω ότι αυτή ακριβώς η φράση είχε μέσα της μια ξεκάθαρη απόρριψη για τους ανθρώπους. Φύσει γαλήνιος και ανοιχτόκαρδος, είχε απογοητευτεί πλήρως από την εξέλιξη της ζωής γύρω του (αλλά ποτέ από τη δική του), και έχοντας συνειδητοποιήσει πως κανείς δεν τον άκουγε, είχε πάρει αυτή τη στάση ζωής, την οποία κράτησε ως το τέλος.
Η εκκωφαντική αυτή σιωπή ωστόσο έλεγε τόσα πολλά και συνεχίζει να λέει ακόμη περισσότερα εδώ και κάποιο διάστημα στα αυτιά μου.
Τα (αρκετά) τελευταία χρόνια οι άνθρωποι μιλούν συχνά τόσο πολύ που το μόνο που καταφέρνουν στο τέλος είναι να αποδείξουν την αξία της σιωπής.
Θα το έχετε παρατηρήσει ίσως πως οι περισσότεροι μιλούν για να πουν αυτό που έχουν προγραμματίσει και όχι για να κάνουν συζήτηση με διάθεση εξέλιξης προς ένα συμπέρασμα.
Λοιπόν όσο το σκέφτομαι αντιλαμβάνομαι πως αυτό εδώ το μπλογκ το κάναμε ακριβώς για αυτό το λόγο: Για να προκαλέσουμε μία συζήτηση υπό την ασφαλή απόσταση που παρέχει μεταξύ μας η τεχνολογία αντί της αντιπαράθεσης διά ζώσης.
Διότι στη χώρα μας η έννοια της συζήτησης είναι συνυφασμένη με την αντιπαράθεση και όχι με μία εξελικτική διαδικασία. Και είναι απίστευτος ο χρόνος που χάνεται σε παράλληλους μονόλογους...
Υπό κανονικές συνθήκες ένα τέτοιο μπλογκ θα έπρεπε να έχει ξεκάθαρη στόχευση προκειμένου να επιτύχει το σκοπό του, όπως λέγεται ορθά.
Κι αν το ζητούμενο είναι να γίνει απλώς αφετηρία για συζήτηση;
Για μια ευρεία συζήτηση εξελικτική. Χωρίς προφανή στόχο. Ίσως στο βάθος για να σπάσει κάποτε αυτή η σιωπή και η έλλειψη πραγματικής επικοινωνίας.
Για ποιούς;
Για όποιους...
Σε κάθε περίπτωση η ακοή είναι μία δυνατότητα και όχι μία ικανότητα όπως κακώς νοείται.
Ακριβώς όπως δεν φτάσαμε ακόμη στον Άνθρωπο για να πάμε στον Υπεράνθρωπο που οραματιζόταν ο Νίτσε, έτσι και για να φτάσουμε στην ακοή έχουμε πολύ δρόμο ακόμη να διανύσουμε.
Ως τότε όμως...
"Ότι πείτε εσείς για να έχουμε ειρήνη" ;-)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου