Η ιδέα που θα κέρδιζε χρόνο για όλους
"Καλό είναι να κοιτάμε πού συμφωνούμε κι όχι πού διαφωνούμε. Είναι η διαφορά της μύγας με τη μέλισσα, αν κατάλαβες τι θέλω να πω".
Τα λόγια αυτά ενός αγαπημένου φίλου και δάσκαλου ήταν τα πλέον καθοριστικά για να αποκτήσω όχημα ζωής στην εξέλιξη του χρόνου.
Φαίνεται απλοϊκό όμως σκεφτείτε: Ειδικά στην Ελλάδα οι πλείστοι προτιμούν να διαφωνήσουν για να δείξουν ότι ξέρουν κάτι περισσότερο ή απλά για να νιώσουν ισχυροί και πως επιβάλλονται.
Κανείς ίσως δεν αντιλήφθηκε ποτέ, πως το βασικότερο πρόβλημα της κοινωνίας μας δεν είναι οικονομικό. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα και όχι η αιτία.
Η αιτία ήταν και παραμένει η έλλειψη συλλογικής σκέψης. Με μια λέξη: Ενσυναίσθηση.
Είναι η λέξη που ξεχωρίζει τον αναίσθητο από εκείνον που έχει την αντίληψη να κατανοήσει πως αυτός που κατουρά στη θάλασσα το βρίσκει στον αφρό με μαθηματική ακρίβεια.
Το πλέον παράδοξο είναι πως μετά από τη δεκαετία χαμένου χρόνου και του τσαλαπατήματος κάθε έννοιας ατομικής και συλλογικής αξιοπρέπειας, δεν αποφασίσαμε σαν κοινωνία ακόμη να αλλάξουμε οπτική.
Όλα βέβαια είναι ζήτημα Παιδείας πρωτίστως...
Όμως αν ξεκινούσαμε από τα απλά; Αν ο κάθε ένας από εμάς "μοίραζε" αυτή την ιδέα λίγο παρακάτω μήπως τελικά θα έκανε "κύκλο";
Διότι ο καλός δάσκαλος έλεγε και κάτι ακόμη: Πως αν σου δώσω ένα ευρώ και μου δώσεις και σύ ένα, θα έχουμε και οι δύο από ένα. Αν μου δώσεις όμως μία ιδέα και σου δώσω κι εγώ μία, θα έχουμε από δύο...
Τόσο απλά.
Κάποιοι "προχωρημένοι" θα μπορούσαν να μιλήσουν για κοινωνικά συστήματα που εφαρμόστηκαν και απέτυχαν και τέτοια, αλλά ας αφήσουμε τις "μαρκίζες" για τους τάχα ιδεολόγους και ας ξαναδούμε π.χ. την έννοια του συνεργατισμού σε ένα ευρύτερο πλαίσιο.
Αν αντί την τελευταία δεκαετία οι Έλληνες επιστήμονες δεν έφευγαν στο εξωτερικό, αλλά μαζεύονταν σε ένα υπόγειο γκαράζ και έλεγαν: "Κύριοι μπορούμε να κάνουμε αυτά και τούτα. Έχουμε τη γνώση, μας λείπουν τα μέσα".
Μα ποιός θα αρνείτο μια κάποια στήριξη σε μια ομάδα πραγματικά δυνατών εγκεφάλων; Από την άλλη πλευρά θα ήταν βέβαιο πως ήταν αδύνατο αυτοί οι άνθρωποι να βρουν και τα μέσα;
Η Google και το Facebook άλλωστε, κάπως έτσι ξεκίνησαν και ίσως και χωρίς στήριξη (ας το θίξουμε κι αυτό μια και το εθνικό μας σπορ είναι η κατανάλωση των ΕΣΠΑ περί των οποίων κάνουμε τις εκλογές και μόνο)...
Εκτός αν έχουμε αποδεχτεί πως είμαστε ένας λαός που αποτελείται από μύγες...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου